Welke wond u zelf mag doen
Oppervlakkige schaafplekken en kleine snijwondjes waarbij de huid niet gapend openstaat, kunt u thuis verzorgen. Alles wat dieper is dan de huid, langer dan ongeveer een centimeter openstaat, sterk bloedt, of ontstaan is door een beet, hoort naar de praktijk.
Beten zijn een aparte categorie: aan de buitenkant lijken het twee gaatjes, maar eronder is het weefsel over een groter gebied beschadigd en er zijn bacteriën diep ingebracht. Die worden vrijwel altijd behandeld met antibiotica, ook als het niets lijkt.
Schoonmaken: minder is meer
Spoelen met lauw kraanwater of met steriel fysiologisch zout is de beste eerste stap. Ruim spoelen doet meer dan welk middel ook, want het verwijdert vuil dat anders een ontsteking veroorzaakt.
Wat u niet gebruikt: alcohol, jodium onverdund, waterstofperoxide of huismiddelen als azijn. Die beschadigen het weefsel dat juist moet herstellen en doen behoorlijk pijn. Zalf uit het medicijnkastje van mensen is eveneens ongeschikt, en de hond likt het bovendien op.
Knip het haar rond de wond kort, met een schaar en een beetje vaseline op de bladen zodat de haren blijven plakken en niet in de wond vallen. Dep droog met een schone doek, niet wrijven.
Verbinden of open laten
De meeste kleine wonden genezen beter aan de lucht. Verbinden doet u alleen als het echt nodig is: om bloeding te stelpen, om een poot te beschermen buiten, of op advies.
Een verband op een poot moet iedere dag gecontroleerd worden. Te strak betekent gezwollen tenen en dat kan binnen een dag ernstig worden; voel of de tenen warm blijven en of er geen vocht doorheen komt. Buiten gaat er een plastic zak over, maar die moet er binnen meteen af, anders broeit het eronder.
Ziet u vocht, ruikt het onaangenaam, of wordt de omgeving dikker en warmer, dan is er een ontsteking. Dat is geen wachten waard.
Wat in huis handig is
Een kleine voorraad scheelt improviseren op een zondagavond. Nuttig zijn: steriel fysiologisch zout of een flesje wondspoeling, steriele gaasjes, een zelfklevend verband dat niet aan de vacht plakt, een stompe schaar, een pincet en een digitale thermometer.
Wat u niet in het hondenkastje legt: pijnstillers voor mensen, wondzalf met corticosteroïden en ontsmettingsmiddelen op alcoholbasis. Die worden in paniek toch gebruikt, en dat maakt het beeld voor de dierenarts onduidelijker.
Schrijf op de binnenkant van het kastdeurtje het telefoonnummer van uw praktijk en dat van de dienstdoende dierenarts buiten kantooruren. Zoeken naar dat nummer is precies wat u niet wilt doen op het moment dat het nodig is.
Likken tegengaan
Likken is de belangrijkste reden dat kleine wonden groot worden. Een hond kan met een paar minuten likken een hotspot maken die dagen behandeling kost.
De harde kraag is effectief maar ongeliefd. Alternatieven zijn een opblaaskraag, een zachte trechter of een lichaamspak — het criterium is simpel: kan hij er nog bij, dan werkt het niet. Test dat een keer terwijl u toekijkt.
Zorg dat eten, drinken en de mand bereikbaar blijven met de kraag om. Veel honden weigeren te eten omdat de bak niet in de kraag past; een lagere, bredere bak lost dat op.
